نســــــــیم رفــسنجان

به گزارش نسیم رفسنجان احمد انارکی‌محمدی در جمع خبرنگاران افزود:پروژه تصفیه‌خانه‌ها همچنان یکی از طرح‌های بلاتکلیف و نیمه‌تمام در رفسنجان است؛ طرحی که تاکنون وعده‌های بسیاری درباره آن داده شده، اما بخش عمده آن هنوز به مرحله اجرا نرسیده است. به گفته مسئولان، برای حل بخشی از مشکلات آب رفسنجان باید دست‌کم ۳۰ کیلومتر لوله‌گذاری انجام شود تا بتوان بحران آب را برای چند سال آینده مدیریت کرد.

وی با اشاره به موضوع تصفیه‌خانه و تأمین زیرساخت‌های درمانی گفت: «بخش قابل‌توجهی از منابع مالی باید به توسعه بیمارستان‌ها و تکمیل سایر پروژه‌های ضروری اختصاص یابد، در حالی که تنها ۲۰ درصد از این اعتبارات به حوزه مرتبط با مس اختصاص دارد.

نماینده مردم رفسنجان و انار در مجلس، با بیان اینکه رفسنجان از جمله شهرهای دارای ظرفیت بالای درمانی در کشور است، تصریح کرد:بهترین بیمارستان‌ها در این شهر قرار دارند و بزرگ‌ترین مخزن آب استان کرمان نیز در رفسنجان مستقر است. این در حالی است که حدود ۷۵ درصد از نیازهای زیرساختی استان کرمان در حوزه مس و پروژه‌های مرتبط با آن تعریف شده است.

وی ادامه داد:سهم مس باید در حوزه‌هایی مانند جاده‌ها، تکمیل بیمارستان‌ها، تأمین تجهیزات پزشکی از جمله سی‌تی‌اسکن و توسعه مدارس هزینه شود؛ چراکه رفسنجان در زمینه ساخت مدرسه نیز بیشترین آمار را به خود اختصاص داده است.

انارکی‌محمدی همچنین بر ضرورت راه‌اندازی و توسعه خطوط تولید ماشین‌ آلات معدنی و کارخانه‌های مرتبط با صنعت شیمیایی در منطقه تأکید کرد.

وی با اشاره به مشکلات اقتصادی و معیشتی افزود:بیکاری همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های رفسنجان است؛ این در حالی است که در سطح کشور نیز کسب‌وکارهای اینترنتی با زیان‌هایی در حدود ۳ تا ۷ همت مواجه شده‌اند.

نماینده رفسنجان و انار در ادامه با اشاره به چالش‌های زیست‌محیطی منطقه اظهار کرد:مشکلات وجود آرسنیک در آب رفسنجان در حال پیگیری است، اما همچنان برای مقابله با سیلاب‌ها و رفع مشکلات زیرساختی، به اعتباری در حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیارد تومان نیاز است. همچنین پرداخت عوارض آلایندگی به روستاها با جدیت در حال پیگیری است.

انارکی در خصوصراولویت‌های توسعه اقتصادی رفسنجان ازجمله آب، انرژی، معدن و کشاورزی عنوان کرد : در راستای ارتقاء شاخص‌های توسعه اقتصادی و رفع چالش‌های موجود در شهرستان رفسنجان، محورهای کلیدی همچون تأمین پایدار آب کشاورزی، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر، بهینه‌سازی زنجیره ارزش صنایع مس و پسته، و تسهیل فرآیندهای صادراتی، به طور جدی در دست پیگیری است.

۱. تأمین آب کشاورزی و چالش‌های بهره‌وری:

استفاده از آب خلیج فارس: طرح استفاده از آب خلیج فارس برای مصارف کشاورزی در استان کرمان، از جمله شهرستان رفسنجان، به عنوان راهکاری راهبردی برای مقابله با بحران کم‌آبی مطرح شده است. این موضوع با توجه به ارزش‌گذاری نوین منابع آبی و وضعیت اقلیمی منطقه، از اهمیت بالایی برخوردار است.

بهره‌وری پایین و آموزش: پایین بودن بهره‌وری در باغات پسته رفسنجان، که محصولی اقتصادی با توجه به محدودیت منابع آبی و کمبود جمعیت است، به عنوان یک چالش اساسی شناسایی شده است. ضرورت اجرای طرح‌های یکپارچه‌سازی باغات و ارائه آموزش‌های تخصصی کشاورزی برای ارتقاء راندمان تولید، مورد تأکید قرار گرفته است.

ارزش منابع و زیرساخت‌ها:
ارزش‌گذاری واقعی آب و برق مصرفی، از جمله در بخش کشاورزی، از اهمیت بالایی برخوردار است. قطعی مکرر برق، ضربات جبران‌ناپذیری به چاه‌های کشاورزی و تلمبه‌ها وارد کرده و هزینه‌های تولید را افزایش داده است؛ این امر بر لزوم تأمین پایدار انرژی و توجه به زیرساخت‌ها صحه می‌گذارد.

۲. توسعه انرژی خورشیدی؛ پیشران توسعه پایدار:

پیشتازی استان کرمان: استان کرمان، به ویژه شهرستان رفسنجان، در حوزه توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر، به خصوص انرژی خورشیدی، نقش پیشرو ایفا می‌کند. با پیگیری‌های فرمانداری، زمین‌های لازم برای احداث نیروگاه‌های خورشیدی تخصیص یافته و موتور پمپ‌های کشاورزی به سیستم‌های خورشیدی مجهز شده‌اند. این اقدامات، وابستگی به شبکه برق سراسری را کاهش داده و در مقابل قطعی برق، تاب‌آوری بخش کشاورزی را افزایش می‌دهد.

۳. بهینه‌سازی زنجیره ارزش مس و پسته:

انتقال حساب‌های شرکت مس: پیگیری‌ها برای انتقال کامل حساب‌ها و دفتر اصلی شرکت مس به رفسنجان ادامه دارد. بخشی از این حساب‌ها منتقل شده و تلاش بر تکمیل این فرآیند برای تمرکززدایی و افزایش سهم منطقه از منافع این صنعت ملی است.

صادرات مس: تلاش‌هایی در حال انجام است تا از خروج کاتد و کنسانتره مس به صورت خام جلوگیری شده و ارزش افزوده بیشتری در داخل کشور ایجاد گردد.

چالش‌های صادرات پسته: بیش از ۹۵ درصد پسته تولیدی کشور به بازارهای جهانی صادر می‌شود. با این حال، تحریم‌های بین‌المللی، صادرات این محصول اقتصادی را با موانع جدی مواجه ساخته است. مصرف داخلی پسته تنها حدود ۵ درصد است.

نوسازی تکنولوژی و فرآوری: تکنولوژی‌های مورد استفاده در فرآوری پسته در کشور، عمدتاً قدیمی بوده و منجر به فروش محصولات به صورت کنسانتره می‌شود. فقدان برنامه‌های مدون در زنجیره تأمین و کمبود نوآوری، مانع از دستیابی به ارزش افزوده بالاتر و رقابت‌پذیری در بازارهای جهانی می‌گردد.