نســــــــیم رفــسنجان

به قلم فاطمه استادحسینی //

جاده سرچشمه سال‌هاست شریان حیاتی صنعت مس و محل تردد هزاران کارگر و مسافر است، اما همواره چهره‌ای تلخ و هولناک را نیز در خود پنهان کرده است ،میدانی خطرناک برای تاخت‌وتاز و سرعت‌های سرسام‌آور موتورسیکلت‌های سنگین.

فاجعه‌ای که متأسفانه این روزها محدود به سرچشمه نمانده و شاهد تسری آن به محور پرحادثه نوق نیز هستیم؛ جاده‌ای که با ساختار متفاوت و تقاطع‌های پرخطر، کوچک‌ترین مجالی برای خطای راکبان موتورهای سنگین باقی نمی‌گذارد.

حادثه مرگبار اخیر در محور سرچشمه و پرپر شدن جوانان دیگر، نه نخستین داغ بوده و نه در صورت تداوم این وضعیت، آخرین آن خواهد بود. صدای مهیب غرش موتورهای سنگین که لحظاتی بعد با سکوت تلخ یک فاجعه، صدای آژیر آمبولانس‌ها و شیون خانواده‌ها گره می‌خورد، سناریوی تکراری و جانکاهی است که قلب مردم رفسنجان را به درد آورده است.

هیجان بی‌پناه جوانان و وعده‌ای که روی کاغذ ماند

گرایش جوانان به سرعت و ورزش‌های موتورسواری یک علاقه طبیعی است که اگر بستری امن برای آن فراهم نشود، فوران آن به جاده‌های عمومی کشیده می‌شود. موتورسیکلت‌های سنگین با شتاب فوق‌العاده و سرعت‌های بالای ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت، برای پیست‌های اختصاصی طراحی شده‌اند، نه جاده‌های چون جاده سرچشمه با شیب‌های تند ووجود ماشین های سنگین واتوبوس ها و نه جاده پرتردد نوق.

در این میان، پرسش اساسی و مطالبه جدی جامعه این است: سرنوشت پیست موتورسواری رفسنجان چه شد؟

وعده احداث پیست استاندارد موتورسواری بارها از سوی نمایندگان مردم رفسنجان وانار در مجلس شورای اسلامی و مسئولان مربوطه مطرح شد و بارقه‌ای از امید را در دل علاقه‌مندان و خانواده‌ها زنده کرد؛ اما با گذشت زمان، هنوز هیچ اقدام ملموس و عملیاتی برای بهره‌برداری از این مجموعه دیده نمی‌شود.

تاوان این تأخیروعده‌های روی زمین‌مانده را امروز جوانانی می‌دهند که جانشان کف جاده‌ها جا می‌ماند و خانواده‌هایی که تا پایان عمر در سوگ فرزندانشان می‌نشینند.

مسئولیت سنگین پیش از تکرار فاجعه بعدی

برای پایان دادن به این چرخه مرگبار، دیگر زمان تعارف و سکوت نیست؛ توقف این فاجعه نیازمند یک عزم سه‌گانه و فوری است: نخست، خارج شدن پروژه پیست استاندارد موتورسواری از بایگانی وعده‌های نماینده و مسئولان و کلنگ‌زنی آن؛ دوم نظارت میدانی، هوشمند و بدون اغماض پلیس راهور در دو محور سرچشمه و نوق برای جلوگیری از کورس‌های پرخطرو در نهایت آگاهی‌بخشی و همراهی خانواده‌ها برای کنترل این هیجان پربهاء، پیش از آنکه داغی دیگر بر دل رفسنجان بنشیند.

کلام آخر

جوانان، گران‌بهاترین سرمایه‌های انسانی هستند. جاده‌های سرچشمه و نوق نباید به قتلگاه آرزوهای نسل جوان و محلی برای ثبت خاطرات تلخ خانوادگی تبدیل شوند. وقت آن رسیده است که مسئولان پیش از داغدار شدن خانواده‌ای دیگر، دست از وعده بردارند و تصمیمی قاطع و میدانی اتخاذ کنند؛ چرا که جاده‌های عمومی هرگز پیست مسابقه نبوده و نخواهند بود.

#موتورسنگین
#موتور #پیست
#مرگ #مسابقه
#حادثه #رفسنجان
#دیارفاتحان_اروند